Een man die je niet snel vergeetst
Klaus Schrader werd benoemd tot 23e erelid van de Familienverband Schrader e.V. (familievereniging Schrader).
Tangermünde
In het kader van de 76e Familiedag Tangermünde is de vicevoorzitter van de Familienverband es Schrader e.V., kapitein b.d. Klaus Schrader, op 26 september 2021 door de algemene vergadering benoemd tot 23e erelid.
Tegelijkertijd was het de jubileumviering van het 100-jarig bestaan van de vereniging, die vanwege de pandemie een jaar was uitgesteld.
Hieronder vindt u de toespraak die de voorzitter, emeritus dominee Harald Schrader, hield tijdens de 74e Familiedag 2018 in Eisenach ter gelegenheid van het 50-jarig lidmaatschap van de geëerde.
“Neef Klaus werd op 23 mei 1968 lid van de familievereniging Schrader e.V.
Hij was toen 24 jaar oud, geboren op 16 mei 1944, en was al begonnen met zijn studie tot kapitein op de grote vaart.
Als je er goed over nadenkt, zit de band met de familie al in het karakter van neef Klaus; tegenwoordig zeggen we dat het in zijn DNA zit.
En dat klopt ook, want neef Klaus heeft de familieband als het ware met de moedermelk meegekregen.
En dat ging als volgt:
Klaus’ moeder Anneliese Schulte, geboren in 1910 – de ouderen zullen zich haar nog levendig herinneren – was al als jonge vrouw lid geworden van onze vereniging. Hier leerde ze ook haar latere echtgenoot Karl Schrader uit Hagen/Westfalen kennen.
Ik weet niet wanneer nicht Anneliese voor het eerst aan een familiedag heeft deelgenomen. Ik weet wel dat zij en haar zus Ilse, later getrouwd met Wilhelm, aanwezig waren op de 13e familiedag in 1937 in Bad Harzburg. Ze zijn namelijk te zien op de groepsfoto. Twee uiterst aantrekkelijke jonge vrouwen van midden tot eind twintig.
Als neef Klaus naar de familiedagen kwam – ik ben in 1975 in Bückeburg gekomen – werd hij meestal vergezeld door twee inmiddels wat oudere, maar uiterst elegante dames, namelijk zijn moeder en zijn tante. En de trots van de twee dames op hun zoon en neef was overduidelijk.
Soms was neef Klaus afwezig – en daar had hij een goede reden voor. Vanaf 1973 was hij als kapitein op grote reizen en als gediplomeerd navigator op volle zee of in verre havens. Dat prikkelde destijds mijn fantasie: waar zou Klaus nu zijn, in het Caribisch gebied op de Antillen of toch ergens op de Stille Oceaan?
Hij heeft meerdere jaren als tweede officier op vrachtschepen gevaren, later op het passagiersschip MS Europa, eveneens als tweede officier; uiteindelijk was neef Klaus, als bekroning van een opmerkelijke carrière als zeeman en zeeofficier, elf jaar eerste officier op de MS Europa, dat was in de jaren 1988 tot 1999.
Neef Klaus heeft ook een militaire rang. Sinds 1986 is hij luitenant-kapitein in de reserve.
Kennisrijke televisiekijkers van de Traumschiff-serie op ZDF denken daarbij meteen aan het ‘Captains Dinner’. De kapitein en officieren in witte gala-uniformen van het fijnste stof, en gefascineerde passagiers die trots zijn dat ze aan dit diner mogen deelnemen, waarvan enkelen zelfs aan de tafel van de kapitein of de eerste officier.
Af en toe lukte het om neef Klaus vanuit een Europese haven in Spanje, Frankrijk of Engeland over te laten komen om deel te nemen aan de familiedag. Hij was – dat wil ik zeggen – zoiets als de gepersonifieerde verbinding tussen een kleine Duitse genealogische vereniging met wortels in het Harzumland en de grote, wijde, maritieme wereld. En deze uitspraak past ook goed bij zijn uiterlijk. Klaus is groot en statig, hij is niet te missen.
Tijdens een recente bijeenkomst van voormalige bemanningsleden van de MS Europa in Berlijn herinnerden alle deelnemers zich Klaus Schrader en kenden ze zijn naam. Neef Klaus – een man die je niet snel vergeet. Dat is misschien wel een kenmerk van onze jubilaris: Klaus blijft in het geheugen van degenen die hem ontmoeten, men onthoudt zijn naam en vergeet die niet. Dat komt niet door zijn imposante gestalte, maar heeft volgens mij te maken met zijn karakter. Klaus is buitengewoon communicatief, attent en vriendelijk. Hij is iemand die problemen pragmatisch aanpakt en bij conflicten altijd oplossingsgericht te werk gaat. Daarbij past zijn indrukwekkende wereldwijsheid en vrijgevigheid. Dat heeft iets te maken met de zeevaart.
Zo is Klaus degene die op vrijdagavond laat de verzamelde leden van de familiedag naar een gezellig restaurant weet te loodsen, waar de uitwisseling tussen degenen die elkaar doorgaans een jaar lang niet hebben gezien, wat uitbundiger en ongedwongener verloopt. Of hij trakteert op een rondje champagne; ook dat draagt er in bepaalde situaties toe bij dat iedereen zich betrokken voelt. Cousin Klaus was jarenlang lid van de adviesraad en is sinds 2013 als vicevoorzitter lid van het bestuur.
Vanwege zijn bijna levenslange lidmaatschap van de familievereniging, zijn bereidheid om zich in te zetten en verantwoordelijkheid te nemen, behoort neef Klaus ongetwijfeld tot de weinige leden die eervol als ‘pijlers’ van de vereniging kunnen worden beschouwd. Hij is een man die richting geeft en kan geven omdat hij een standpunt heeft, een man die zelfbewust genoeg is om iedereen met respect te behandelen; hij is een man die levenservaring heeft en kalm genoeg is om, zoals eerder vermeld, moeilijke situaties te ontladen en te ontspannen.
Toen ik neef Klaus in 1975 tijdens de familiedag in Bückeburg leerde kennen, dacht ik: dat is een typische zeeman, groot, duidelijk, ondubbelzinnig – en vrijgezel. Want het lied van de zingende zeeman Hans Albers klonk in mij: “De zee is de bruid van de zeeman / en alleen haar kan hij trouw zijn! / Als de stormwind zijn lied zingt / dan lonkt het geluk van de grote vrijheid naar mij.
Hoe je je kunt vergissen!
In het voorjaar van 1989 trouwde neef Klaus met Ursula Daubenspeck. Waar hebben ze elkaar ontmoet? Denk maar aan het ZDF-Traumschiff en het Captains Dinner. Uschi en Klaus hebben al lang geleden hun zilveren bruiloft gevierd. Ze wonen afwisselend aan de Ammersee en in het Tiroolse Lechtal. Eind 2005 hebben ze in Fischen am Ammersee de Ursula- en Klaus-Schrader-Stichting opgericht en sinds vele jaren zorgen ze voor de aan kanker lijdende nakomelingen van getroffen families uit de regio Tsjernobyl in Oekraïne. Tijdens de familiedag 2006 in Lüneburg heeft neef Klaus aan de hand van een ZDF-film verslag gedaan van dit prachtige werk.
Beste Klaus, de Familienverband Schrader e.V. bedankt je voor je loyaliteit aan de familievereniging gedurende meer dan een halve eeuw.
We bedanken je voor je inzet, je aanwezigheid, je verantwoordelijke medewerking en je bijdrage.
We zijn er trots op je in ons midden te hebben.
Harald Schrader
(voorzitter van de Familienverband Schrader e.V.)